
Chirurgia otyłości
Operacja rewizyjna
Ponowna operacja dla pacjentów, którzy po operacji bariatrycznej znów przybierają na wadze lub przestają chudnąć.
Na tej stronie
Operacja rewizyjna w Turcji
Czym jest operacja rewizyjna i u kogo się ją wykonuje?
Chirurgia bariatryczna jest dziś racjonalnym i skutecznym sposobem leczenia otyłości, otyłości olbrzymiej (chorobliwej) oraz superotyłości i hiperotyłości. Zabiegi chirurgiczne, dobierane w zależności od stylu życia, nawyków żywieniowych i chorób współistniejących, są sprawdzonym sposobem, by pacjent mógł rozpocząć zdrowsze życie o lepszej jakości.
Jak zawsze podkreślamy, celem jest wyrobienie u pacjentów po operacji „nowych nawyków”. Powinni oni radykalnie zmienić nawyki żywieniowe i włączyć aktywność fizyczną do codziennego życia.
Czasami jednak sprawy nie idą zgodnie z oczekiwaniami. Wtedy do gry wkracza „operacja rewizyjna”.
Choć po wszystkich operacjach otyłości ryzyko to jest niewielkie, istnieje możliwość ponownego przybrania na wadze. Jeśli pacjent odzyska utracone kilogramy lub przestanie chudnąć, drugi zabieg chirurgiczny pozwala ponownie rozpocząć utratę masy ciała. Wszystkie takie zabiegi wtórne nazywa się operacjami rewizyjnymi.
U jakich pacjentów wykonuje się operację rewizyjną?
Można ją wykonać u wszystkich pacjentów, którzy przeszli wcześniej operację otyłości dowolną metodą i ponownie przybierają na wadze lub nie mogą schudnąć w wystarczającym stopniu. Metoda stosowana u każdego pacjenta jest jednak inna. Dlatego nie każdą metodę można zastosować u każdego pacjenta. Wszystkie te zabiegi można przy tym wykonać metodą laparoskopową (zamkniętą).
Kiedy należy wykonać operację rewizyjną?
Po operacji otyłości leczenie należy zaplanować w zależności od czasu wystąpienia i nasilenia dolegliwości oraz problemów. Oczywiście nie każdemu pacjentowi z problemami zaleca się natychmiastową rewizję. Przede wszystkim należy zbadać przyczyny problemu – anatomiczne, czynnościowe i oczywiście te związane z samym pacjentem – oraz sprawdzić, czy możliwa jest korekta bez operacji.
Zwłaszcza po bypassie żołądkowym obserwujemy, że główną przyczyną przyrostu masy ciała jest to, że pacjenci nie potrafią zerwać z nawykiem jedzenia słodyczy. Wynika to z tego, że zespół poposiłkowy (dumping) zwykle z czasem przestaje im dokuczać. W badaniu tych pacjentów często stwierdza się deformacje zbiornika żołądkowego. Zmiany w sposobie odżywiania nie przynoszą u nich zbyt dobrych efektów. Aby trwale opanować problem, konieczne staje się rozważenie w pierwszej kolejności korekty chirurgicznej. U tych pacjentów zwykle wykonujemy rewizję do zmiany dwunastniczej (duodenal switch).
Kto i gdzie wykonuje operacje rewizyjne?
Operacje rewizyjne są wysoce specjalistycznymi zabiegami i wymagają dużego doświadczenia oraz umiejętności. Lekarz i oddział, które przeprowadzą zabieg, powinny w miarę możliwości spełniać wszystkie poniższe warunki.
Duże doświadczenie w chirurgii laparoskopowej (co najmniej 2000 operacji laparoskopowych, co najmniej 1000 operacji bariatrycznych)
Umiejętność wykonywania wszystkich rodzajów operacji bariatrycznych
Umiejętność przeprowadzania oceny i zabiegów endoskopowych oraz dysponowanie w pełni wyposażoną pracownią endoskopii
Przeprowadzanie zabiegu w kompleksowo wyposażonym szpitalu, w którym dostępne są wszystkie potrzebne specjalizacje oraz intensywna terapia.
Czy choroby takie jak cukrzyca, astma czy nadciśnienie są przeszkodą w operacji rewizyjnej?
Wręcz przeciwnie – są to choroby wywoływane i nasilane przez otyłość. Choroby te nie są przeszkodą w operacji, lecz powodem, by ją wykonać.
Jak przygotować się do operacji rewizyjnej?
Przede wszystkim należy uzyskać szczegółowe informacje o wcześniejszej operacji pacjenta. Potrzebna jest przede wszystkim karta informacyjna (epikryza) z leczenia operacyjnego i przebytych chorób. Endoskopię najlepiej wykonuje lekarz, który przeprowadzi operację. Oprócz endoskopii, aby lepiej poznać zmiany anatomiczne po wcześniejszej operacji, u tych pacjentów mogą być potrzebne także zdjęcia rentgenowskie z barytem, tomografia komputerowa jamy brzusznej z kontrastem lub rezonans magnetyczny z kontrastem.
Poza tomografią przed operacją u każdego pacjenta, tak jakby był operowany po raz pierwszy, wykonuje się następujące badania: badania biochemiczne krwi, morfologia krwi, badania hormonalne, badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, USG całej jamy brzusznej, gastroskopia (z udziałem anestezjologa), EKG („rentgen serca”), RTG klatki piersiowej, badanie czynności płuc, próba wysiłkowa oraz ECHO (elektrokardiografia). Po wykonaniu wszystkich tych badań pacjent przechodzi niezbędne konsultacje i badania u anestezjologa, internisty, kardiologa, pulmonologa i endokrynologa.
Na podstawie tych badań najpierw sprawdza się, czy nie występuje choroba podstawowa, która mogłaby powodować przybieranie na wadze. Jeśli takiej choroby nie ma, pacjent – jak każda osoba, która ma przejść operację – zostaje oceniony pod kątem znieczulenia i sprawdza się, czy nie ma przeciwwskazań do operacji. W razie potrzeby odpowiedni specjaliści zalecają leczenie przedoperacyjne. Dzięki temu problemy, które mogą wystąpić w trakcie operacji i po niej, zostają ograniczone do minimum.
Jak przeprowadza się operację rewizyjną?
Niektóre zabiegi można wykonać endoskopowo, bez operacji. Wszystkie pozostałe zabiegi, niezależnie od metody, przeprowadza się techniką laparoskopową (zamkniętą). W tym przypadku doświadczenie lekarza wykonującego zabieg ma jeszcze większe znaczenie.
Operację laparoskopową przeprowadza się przez wiele małych nacięć. Umieszczone w nich porty służą do wprowadzania narzędzi do jamy brzusznej. Jeden z nich to optyka chirurgiczna (laparoskop) podłączona do kamery wideo, pozostałe służą do wprowadzania specjalistycznych narzędzi chirurgicznych. Chirurg obserwuje przebieg operacji na monitorze.
Wraz z doświadczeniem chirurg laparoskopowy może wykonywać laparoskopowo wiele zabiegów, tak samo jak w chirurgii otwartej.
Co można wykonać w ramach operacji rewizyjnej i jakie są różne metody?
Pacjenci z opaską żołądkową: U tych pacjentów najpierw usuwa się opaskę. Można to zrobić podczas jednego zabiegu lub w osobnych etapach. U niektórych pacjentów opaska wrasta do wnętrza żołądka – wtedy może być konieczne usunięcie jej endoskopowo. Po usunięciu opaski u pacjenta można przeprowadzić każdy rodzaj zabiegu chirurgicznego, tak jakby wcześniej nie był operowany.
U pacjenta po bypassie żołądkowym: jeśli połączenie między żołądkiem a jelitem uległo poszerzeniu, można je zwęzić endoskopowo i za pomocą skleroterapii w trzech lub czterech sesjach. Dzięki temu pokarm dłużej pozostaje w żołądku, a pacjent dłużej odczuwa sytość. Pętlę jelita połączoną z żołądkiem można odłączyć, a następnie połączyć ponownie w dalszym odcinku. Dzięki temu z pokarmem styka się mniejsza część jelit, więc zmniejsza się ilość przyjmowanych kalorii. Omijając część jelit, można ograniczyć kontakt jelit z pokarmem.
U pacjentów po rękawowej resekcji żołądka (żołądek rękawowy): Przede wszystkim, jeśli pierwsza operacja okazała się niewystarczająca lub żołądek ponownie się poszerzył, można ponownie wykonać rękawową resekcję. Można też zastosować bypass Roux-en-Y (proksymalny). Ten wariant jest najczęściej stosowaną techniką bypassu żołądkowego i najczęściej wykonywanym zabiegiem bariatrycznym w USA. Jest to operacja, która powoduje najmniej problemów żywieniowych. Przy wejściu do żołądka tworzy się proksymalny zbiornik żołądkowy o pojemności mniejszej niż 30 ml. Ten nowy zbiornik ma objętość mniejszą niż około 1 szklaneczka do herbaty.
Po utworzeniu zbiornika dotychczasowy żołądek zostaje wyłączony z pasażu, a pokarm trafia do nowego zbiornika. Jelito cienkie przecina się w odległości około 50–75 cm w kierunku dystalnym (ku jelitu grubemu) i łączy z nowo utworzonym zbiornikiem żołądkowym. Pozostawiony koniec jelita cienkiego, którym płyną żółć i sok trzustkowy, łączy się z jelitem w odległości 70–80 cm.
Zmiana dwunastnicza (duodenal switch): Podczas tego zabiegu dwunastnicę się przecina, a połączenie wykonuje się z odcinkiem jelita cienkiego biegnącym w kierunku dystalnym (ku jelitu grubemu). Dzięki temu pokarm styka się z mniejszą powierzchnią jelit.
Bipartycja tranzytu: Zabieg ten pomaga w poprawie przebiegu cukrzycy, zwłaszcza u osób z cukrzycą. W pobliżu ujścia żołądka wykonuje się zespolenie z odcinkiem jelita cienkiego biegnącym w kierunku dystalnym (ku jelitu grubemu). Dzięki temu połowa pokarmu trafia bezpośrednio do końcowego odcinka jelita, a druga połowa przechodzi przez całe jelito.
Pozwala to nie tylko ograniczyć przyrost masy ciała, lecz także – dzięki kontroli poziomu cukru – może pomóc pacjentowi odstawić insulinę.
Bypass żołądkowy Roux-en-Y (dystalny): Prawidłowe jelito cienkie ma długość 600–1000 cm. Koniec jelita, którym płynie żółć, łączy się z jelitem, którym przechodzi pokarm, około 1 metr dalej.
Połączenie żółci z pokarmem dopiero w końcowym odcinku jelita cienkiego powoduje głównie złe wchłanianie (malabsorpcję) tłuszczów i skrobi, ale także różnych minerałów i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Niewchłonięte tłuszcze i skrobia przechodzą do jelita grubego.
Może to zapewnić szybszą utratę masy ciała. Mogą jednak wystąpić poważniejsze problemy żywieniowe (np. ciężkie niedobory witamin). Ponadto aktywność bakterii w jelicie grubym może powodować wytwarzanie substancji drażniących i powstawanie gazów o nieprzyjemnym zapachu.
Czy podczas operacji rewizyjnej wykonuje się test szczelności?
Test szczelności wykonuje się podczas operacji rewizyjnej oraz 2. dnia po niej. Test wykonywany podczas operacji ma na celu sprawdzenie, czy nie ma problemu ze zszywkami i czy linia zszycia jest szczelna. Jeśli wykryje się nieszczelność, w danym miejscu zakłada się dodatkowe szwy, aby jej zapobiec. Również przed rozpoczęciem przyjmowania płynów po operacji wykonuje się test szczelności, podejmuje niezbędne środki i w porę interweniuje.
Czy podczas operacji rewizyjnej zakłada się szwy?
Zakładanie dodatkowych szwów na specjalne materiały zwane zszywkami w operacjach otyłości budzi kontrowersje. Część chirurgów uważa, że szycie zmniejsza ryzyko krwawienia i nieszczelności i powinno się je stosować u każdego pacjenta. Inni twierdzą, że choć szycie nieco zmniejsza ryzyko krwawienia, nie zmniejsza ryzyka nieszczelności, a wręcz przeciwnie – może prowadzić do większej nieszczelności i krwawienia po uszkodzeniu naczynia podczas szycia. W naszej praktyce klinicznej przyjmujemy stanowisko pośrednie. Choć nie zakładamy dodatkowych szwów u każdego pacjenta, zawsze to robimy, jeśli linia zszywek nie jest naszym zdaniem wystarczająco bezpieczna.
Wyniki, które uzyskujemy, przemawiają za takim podejściem. Najważniejsze jest, aby chirurg wykonujący operację miał umiejętności i doświadczenie pozwalające zareagować na wszelkie problemy i je skorygować.
Dlaczego przy operacji rewizyjnej stosuje się leki przeciwzakrzepowe?
Podczas każdej operacji istnieje ryzyko powstania zakrzepu w żyle i zatkania naczynia. Może to prowadzić do poważnych problemów, jeśli dotyczy naczynia zaopatrującego narządy życiowe, takie jak serce, płuca i mózg. Wraz ze wzrostem masy ciała pacjenta rośnie ryzyko zatorowości. Dlatego pacjenci ci, niezależnie od rodzaju operacji, otrzymują leki przeciwzakrzepowe. Choć leki te nieco zwiększają ryzyko krwawienia, korzyści są znacznie większe. Leki przeciwzakrzepowe zaczyna się podawać przed operacją i kontynuuje przez kolejne dwa tygodnie. U pacjentów z wysokim ryzykiem, np. z chorobami sercowo-naczyniowymi lub przebytą zatorowością, czas ich stosowania może zostać wydłużony.
Czy po operacji rewizyjnej odczuwa się ból? Czy po operacji rewizyjnej zostają blizny?
Ponieważ operację rewizyjną wykonuje się laparoskopowo (metodą zamkniętą), czyli przez kilkumilimetrowe otwory, ból po zabiegu jest mniejszy niż po operacji otwartej. Mimo to stwierdzenie „Był operowany, więc oczywiście będzie go bolało” jest zupełnie błędne. W XXI wieku żaden pacjent nie powinien cierpieć z powodu bólu. Ból łagodzi się, podając każdemu pacjentowi po operacji leki przeciwbólowe. Ważne jest przy tym jedno: każdy ma inny próg bólu. Różne są też tolerancja leków i ich biodostępność. Dlatego leczenie nie może być standardowe. Leczenie przeciwbólowe należy dostosować indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta.
Ponieważ nacięcia są bardzo małe, efekt estetyczny jest również bardzo dobry. Po kilku miesiącach blizny będą prawie niewidoczne. Po zagojeniu się ran zalecimy Państwu krem, dzięki któremu blizny będą mniej widoczne. Stosowanie go przez trzy miesiące pozwala uzyskać znacznie lepszy efekt estetyczny.
Kiedy można zacząć jeść po operacji rewizyjnej?
Drugiego dnia po operacji, po wykonaniu testu szczelności, zaczną Państwo przyjmować pokarmy płynne. Po pierwszych dwóch tygodniach diety płynnej przez kolejne dwa tygodnie będą Państwo spożywać pokarmy miękkie (w formie puree). Przez cały ten okres pozostają Państwo w stałym kontakcie z naszymi dietetykami.
Jak wygląda odżywianie oraz suplementacja witamin i minerałów po operacji rewizyjnej?
Przez pierwsze 15 dni pacjenci otrzymują suplementy białkowe. Zwłaszcza w pierwszym roku pacjenci przyjmują różne suplementy witaminowe i mineralne. Czas przyjmowania białka i witamin zależy od rodzaju przeprowadzonej operacji. Nie jest on jednakowy dla wszystkich – po badaniach wykonywanych podczas rutynowych kontroli decyduje się, czego i w jakiej ilości pacjent potrzebuje.
Czy pacjent może wstać zaraz po operacji rewizyjnej i od razu wrócić do pracy?
Operację wykonuje się laparoskopowo (ponieważ jest to metoda zamknięta, można wstać i chodzić już godzinę lub dwie po operacji). Nawet podczas pobytu w szpitalu nie będą Państwo wymagać opieki pielęgniarskiej – będą Państwo w stanie samodzielnie o siebie zadbać.
Pacjenci pracujący przy biurku lub wykonujący prace niewymagające dużego wysiłku mogą wrócić do pracy w ciągu tygodnia. Pacjenci, których praca wymaga dużego wysiłku fizycznego, powinni zrobić przerwę w pracy na co najmniej miesiąc. Po operacji pacjenci otrzymują zwolnienie lekarskie na odpowiednio długi czas.
Kiedy zdejmuje się szwy po operacji rewizyjnej?
Ponieważ często stosuje się szwy wchłanialne, nie ma potrzeby ich zdejmowania. Jeśli z innego powodu zastosowano szwy niewchłanialne, podczas wizyty kontrolnej 7. dnia szwy zostaną sprawdzone i – jeśli to możliwe – zdjęte.
Kiedy można się kąpać po operacji rewizyjnej?
Można się kąpać już po wyjściu ze szpitala. Szwy mogą pozostać odkryte i mogą się zamoczyć. Po prysznicu należy osuszyć je czystym ręcznikiem, posmarować preparatem Baticon i odczekać, aż wyschnie. Baticon nie plami ubrań na stałe. Po dziesiątym dniu nie trzeba już stosować preparatu Baticon.
Czy po operacji rewizyjnej można przyjmować leki?
Przez pierwszy miesiąc nie należy przyjmować żadnych leków poza tymi, które zalecimy. Jeśli lek zaleci inny lekarz, należy koniecznie skonsultować się z nami. Po pierwszym miesiącu można przyjmować wszelkie leki. Mimo to warto unikać nadmiernego stosowania leków przeciwbólowych, a po przyjęciu leku pić dużo płynów.
Jak działa operacja rewizyjna?
Choć mechanizm różni się w zależności od zastosowanej metody, zasadniczo polega na zmniejszeniu ilości przyjmowanego pokarmu oraz ograniczeniu kontaktu spożytego pokarmu z jelitami. Ponadto zmieniony mechanizm hormonalny między żołądkiem a jelitami sprzyja zarówno kontroli poziomu cukru, jak i szybszej utracie masy ciała.
Czy po operacji rewizyjnej można ponownie przytyć?
Ryzyko ponownego przybrania na wadze po operacji rewizyjnej jest bardzo niskie. Aby uzyskać jak największą korzyść z tej fizjologii, pacjent powinien jeść wyłącznie podczas posiłków, 2–3 razy dziennie, i unikać przekąsek między posiłkami. Operacja wymaga także zmiany nawyków żywieniowych wyrobionych przez długi czas. Niemal we wszystkich przypadkach, w których w późnym okresie po operacji obserwowano ponowny przyrost masy ciała, objętość posiłków się nie zwiększyła.
Przyczyną ponownego przybierania na wadze są przede wszystkim wysokokaloryczne przekąski między posiłkami. Nie jest znana operacja, która niwelowałaby skutki takiego sposobu odżywiania. W kwestii zdrowia liczy się bezpieczeństwo, a nie koszt.
Usługi zawarte w pakiecie
- Konsultacja specjalistyczna
- Transfer VIP
- Usługi tłumacza
- Leki (antybiotyk i lek przeciwbólowy)
- Okład z lodu
Pakiety all inclusive
Co może obejmować pakiet
Koordynator organizuje praktyczne szczegóły zgodnie z terminami leczenia.
Pobyt w hotelu
Zakwaterowanie dopasowane do terminów leczenia.
Transfer VIP
Transfery z lotniska, do hotelu i do kliniki.
Tłumacz
Wsparcie językowe podczas wizyt.
Opieka po zabiegu
Kontakt z koordynatorem po powrocie do domu.
Jeden zespół, każdy etap
Jak koordynujemy Państwa leczenie
- 1
Pierwszy kontakt
Prosimy opisać potrzeby i przesłać posiadane zdjęcia lub rentgeny.
- 2
Planowanie
Koordynator przygotowuje plan leczenia i wycenę.
- 3
Podróż
Organizujemy hotel i transfery z lotniska.
- 4
Leczenie
Koordynator towarzyszy Państwu przez cały pobyt.
- 5
Opieka po zabiegu
Pozostajemy w kontakcie po powrocie do domu.
Chirurgia otyłości
Powiązane zabiegi
Bezpłatny plan leczenia
Porozmawiaj z koordynatorem w swoim języku
Można się z nami skontaktować telefonicznie, przez WhatsApp lub za pomocą formularza online.
- 1
Prosimy napisać, jakie leczenie Państwo rozważają i czego oczekują.
- 2
Prosimy przesłać zdjęcia, rentgeny lub wyniki badań, jeśli Państwo je mają.
- 3
W ciągu 48 godzin odpowiadamy, przesyłając plan na piśmie z wyszczególnieniem kosztów i zakwaterowania.
Telefon i WhatsApp
WhatsApp
+90 545 776 30 30Telefon
+90 242 606 1 606
Godziny otwarcia
- Pon.–sob. 09:00–20:00
- Niedziela 11:00–18:00, pomoc w nagłych przypadkach
Adres
Bahçelievler Mah. Teomanpaşa Cad. No:103, Muratpaşa, Antalya
Wyznacz trasę


